Pink Floyd’ un 1971 tarihli bu albümünde, albümün bir yüzünü tamamıyla kaplayan “Echoes” isimli müthiş çalışma öne çıkıyor. “One of These Days”, “A Pillow of Winds”, “Fearless”, “San Tropez”, “Seamus” ve “Echoes” isimli şarkıların yer aldığı albüm, Atom Heart Mother albümünde de olduğu gibi “bir yüzü diğer yüzünden farklı bir duruşa sahip” cinsten bir çalışma. “Seks İsyanları – Toplumsal Cinsiyet, Başkaldırı ve Rock’n'Roll ” isimli kitapta albüm hakkında yazılanlar söyle: ” Meddle (1971) da gerçeklik ilkesine karşı bir isyandır. Örneğin, “A Pillow of Winds” üzülen, içten içe ağlayan Hawaii tarzı gitarla kaplı Aeolusvari ( Rüzgar tanrısı) bir ninnidir. Waters ve sevgilisi “kuştüyü bir bulutların üstünde sürüklenir, uçuş halinde uyuyan kuşların stratos dinginliğine kavuşur
Ama Meddle’ın birinci yüzü doğrudan doğruya ya huzura değğin iken ikinci yüzün tamamını kaplayan yirmi dört dakikalık epik “Echoes” daha bir yas doludur, cennetin yeniden kazanılabileceğine daha az inanmaktadır. Dağılan ve düş kırıklığına uğramış olan karşı-kültürün bir alegorisi olan “Echoes”, bir denizcinin durgun bir okyanusta çaresiz kaldığı Coleridge’in “Ancienl Mariner”inden çok şey almıştır. “Echoes”un orijinal adı “The Re turn of the Son of Nothing”di ve ağıtlı atmosferi her ne kadar bariz, bir şekilde kısmen Waters’ın babasını yitirdiği için hissettiği üzüntüden kaynaklansa da, aynı zamanda karşı-kültür dalgası gözden kaybolduktan sonra yaşanan daha kapsamlı bir mahrumiyet, yitirmişlik, sıfırı tüketmişlik duygusuyla da ilintilidir.
Şarkı süiti klavyelinin dalga dalga yayılan sesleri, blues gitarının iniltileri ve yorgun, aksak bir ritimle başlar. Waters kentsel yabancılaşma, 70′lerin başındaki Main Street’te bir sürgün olma duygusuyla gezinmek demek olan kendi gerçekliğine dönmeden önce mercandan katakomblar ve koyları olan bir okyanus Arkadyası hayalinde, keyifle ama marazi bir şekilde yaşar. Şarkı duraklar, sonra hayaletimsi bir hal alır ve bu sırada işlemden geçirilmiş gitarlar martılar ya da belki de akbabalar gibi çığlık atar. Bu ürkütücü aradan sonra şarkı toparlanır, sanki Waters tüm zorluklara rağmen yola devam etme isteğini canlandırmaya çalışıyor gibidir. Daha azına razı olma düşüncesine kendisini alıştıran Waters artık kendisine ninniler söyleyecek hiç kimsenin olmamasına yas tutar. “Echoes” iki çeşit nostaljik hüzünü bileştirir -biri yakın geçmişe (Aşk Yazı) duyulan özlemdir, öbürü ise rahim-edelic mutluluğa duyulan özlem. Karşı-kültürün yabancılaşmaya yer vermeyen yeni bir hayat inşa edebilecekmiş, oidipal kompleksi en masse
( Topyekûn) devirebilecekmiş göründüğü zamanlar geçip gitmiştir. Hippi cemaatinin atomize bir cemaat haline gelmesiyle gerçeklik ilkesinin kolektif olarak aşılması projesi yozlaşarak, gerçeklikten hayatı yadsıyan bir kaçışa dönüşmüştür. Psikedelianın Cennet Bahçesi büzülerek yalıtık ve çorak bir ıssız ada haline gelmiştir.